Waar is de Dochter van Sioen? Ik zoud' haar blijde maken; Ik zoude haar een boodschap doen Van alzo grote zaken.

Als men de wereld heel beschreef, Zo wierd de Maged moeder, Te Bethlehem, daar zij doe bleef, Van 't Kind, onzen Behoeder.

Een glas, al is 't dat 't schijnt daardoor, 't En breekt niet van der zonnen. Zo heeft zij, Maged na en voor, Dat zalig Kind gewonnen.

Een duisternis is ons verklaard, Een licht is opgerezen. Een Maged heeft een Kind gebaard: Dat dunkt ons wonder wezen.

O wonder Moeder, wonder Kind, Moeder en Maagd geprezen. Maar 't Kind, dat zij in doekskens windt, Komt onze zonden genezen.

Maria nam Hem op de schoot, Zij kust' Hem aan den monde. Die liefde hadde zij zeer groot Tot Hem in allen stonde.

Lof, Here, moet U altoos zijn! Wilt ons, o Heer, geleiden, Met Maria, die Moeder dijn, Als wij van hier eens scheiden.