O Kruise, de Vlaming door moeders hand Op 't voorhoofd gedrukt en in 't harte geplant; O Kruis voor de nachtrust, o Kruis voor het werk, O Kruis aan de haardstee, o Kruis op de kerk, Geen hand zal u schenden; geen stormengeweld Dat 't Kruisbeeld in Vlaand'ren ooit nedervelt. (bis)

Eens velde de vijand het Kruisbeeld ter neer: Toen grepen ons jongens naar vaders geweer. En moeder verborg hun haar vlijmende smart, En spelde hun bevend het Kruis op het hart: "O gaat nu, mijn kind'ren, en strijdt voor Gods Kruis, Het voere u ten zege, en 't breng' u weer thuis." (bis)

Niet één heeft het hoofd voor de kogel gebukt: Zij vielen, het Kruis aan hun lippen gedrukt; Het Kruis op hun borst was wel rood van hun bloed, Doch sterven voor 't Kruis, dat is Vlamingenmoed. O Moeder, en ween niet in 't eenzame huis, Uw kind is gestorven in d'armen van 't Kruis. (bis)

O Kruise, dat rijst aan de rand van het woud, O Kruise van hardsteen met letters van goud, Gij zijt met de Vlaming in 't graf neergedaald, Gij rijst uit zijn graf nu, en zegepraalt. O Kruis, in het bloed onzer helden geplant, Bewaar steeds, en zegen ons Vlaanderland. (bis)