U, rozenkrans, bemin ik Reeds van mijn vroegste jeugd. Ik zal u nooit verlaten In droefheid of in vreugd'. Tot het ogenblik Van mijn laatste snik, Bij dag, bij nacht, blijft Gij, O rozenkrans, bij mij.

O rozenkrans, ik eer u, Verheven hemelpand, Dat w' aan Maria danken, Aan hare moederhand. Moeder van den Heer, U zij dank en eer Voor 't grote liefdeblijk, Aan hemelgunsten rijk.

Maria, ene bede, O weiger mij die niet: Gij gaaft m' een krans op aarde, Die nimmer mij verliet; Schenk mij nog een krans, Schit'rend en vol glans, Schenk mij dat liefdeblijk, Eens in het hemelrijk.