Geschiedenis van het kerkgebouw
De historische ontwikkeling van onze neogotische Sint Willibrordkerk
De neogotische voorgevel van de Sint Willibrordkerk
De Sint Willibrordkerk is een indrukwekkend neogotisch bouwwerk dat dateert uit de periode 1876-1877. Het is een belangrijk voorbeeld van de neogotische kerkarchitectuur in Nederland en werd ontworpen door architect Alfred Tepe (1840-1920), een vooraanstaand vertegenwoordiger van de zogenaamde 'Utrechtse School' binnen de neogotiek.
De bouw van de kerk viel samen met een periode van katholieke emancipatie en hernieuwde kerkelijke activiteit in Nederland, nadat in 1853 de bisschoppelijke hiërarchie was hersteld. In deze tijd werden veel nieuwe katholieke kerken gebouwd, vaak in neogotische stijl, die werd gezien als de meest passende stijl voor katholieke kerkgebouwen.
In de meer dan 145 jaar van haar bestaan heeft de Sint Willibrordkerk een rijke geschiedenis gekend, met perioden van bloei en verval, verschillende restauraties en aanpassingen, tot aan de huidige bestemming als kerk waar de traditionele Latijnse liturgie wordt gevierd door de Priesterbroederschap Sint Pius X.
Historische tijdlijn
Help mee ons kerkgebouw te behouden
De restauratie en het onderhoud van onze prachtige neogotische Sint Willibrordkerk is een kostbare zaak. Als u wilt bijdragen aan het behoud van dit bijzondere monument voor toekomstige generaties, kunt u een donatie doen aan de Sint Willibrordstichting.
